Ingeborg Brunt

Versie 1.

Nederhorst den Berg heeft maar 6 winkels. Twee kledingzaken, een bakker, een slager, een groenteman en albert hein.En daar moet ik nog even zijn want voor de weekend boodschapjes . Maar ik niet alleen want bij het verlaten van de auto zag ik dit boodschappenbriefje in de struiken hangen die om het parkeerterrein stonden. Ik vroeg me onmiddelijk af of het briefje voor  of na de boodschappen was verdwenen. Voor is natuurlijk lullig want daar sta je dan in die drukke winkel op vrijdagmiddag om kwart voor vijf en je weet niet meer wat je vrouw van je verwachtte. Ik schiet gelijk in de rolverdeling want bovenaan het briefje preikt het logo van ‘blonkstaal schoonhoven’ en dankzij de zoekmachine op het internet blijkt het een 8 mans staalbedrijf te zijn dat steek en splittrappen maakt en niet te vergeten: kooiladders! Hier in deze Albert Hein liep dus een van de 8 mannen boodschappen te doen, misschien wel in een besmeurde overal . Wat had hij moeten halen van zijn vrouw:  Hagelslag, Gr/Frdran, groene thee maar ook gr zeep (voor de vieze handen na het staalbewerken?)en natuurlijk chips. Die mogen niet ontbreken na een harde week werken. Maar ook kaas. Wat voor kaas? Jong , jong belegen, belegen , oud , overjarig , aan een stuk, plakjes, blokjes of geraspt? Misschien wel een frivool buitenlands stinkkaasje. Een goed huwelijk blijkbaar, waar de communicatie klopt. Hij weet het gewoon.Ook zonder lijstje Als ik na het boodschappen doen terug loop met een volle tas, met geen van de bovenbeschreven artikelen overigens, maak ik toch maar even een  foto. Het briefje laat ik hangen en thuis op het internet zie ik dat Schoonhoven 56,9 kilometer verwijderd ligt van mijn woonplaats. Dat lijkt mij voor een huisvrouw te ver rijden op vrijdagmiddag.

1989……….. 20 jaar geleden maakte ik deze poster als reactie op de aankoop van het sculptuur ‘ Ushering in BANALITY ‘ van Jeff Koons, door

het Stedelijk Museum. Het beeld was aangekocht door Wim Beeren, de toenmalige directeur, daardoor kreeg het al gauw de bijnaam…’de Big van

Beeren’. Het was een uit hout gesneden varken, dat door de kunstenaar in trainingspak en twee engelen werd voortgeduwd.

Kosten; 250.000 gulden.. en in een oplage van 3 stuks gemaakt.

Woedend was ik  dat een gerenommeerd museum, zo veel geld wilde uittrekken voor zo’n kitscherig beeld!

Ik was in die tijd een serieuze kunstacademie student opzoek naar de uniciteit van mijn visie op vorm

en beeld. ‘ Waar was de grens tussen kunst en kitsch? Hoe subjectief was de inschatting van hedendaagse kunst bij museum aankopen?

Ik was  geschokt. Het riep allerlei vragen bij mij op. Ik wilde er iets mee.

Uiteindelijk kwam ik met deze poster, die ik op 20 plekken in Utrecht heb opgehangen.

.

( vervolgens kwam Koons in 1991 met de serie …Made in Heaven…. een serie sculpturen en  foto’s van Koons zelf

en zijn toemalige vrouw pornoster Cicciolina……naakt.)

Ushering in Banality, 1989 Jeff Koons

Wij zitten net aan onze tafel en dit stel komt naast ons zitten. We kunnen met moeite

onze ogen van hen afhouden.Zij is Amerikaans, hij engels.

Zij rookt als een schoorsteen,en dat doet zij al een tijdje.

Je moet wel naar ze luisteren, …..zo’n stel..

L. en B. vangen vlarden van hun gesprek op….geven het aan mij door…

Hij: That day I went to school  ( hij neemt een slok wijn)

Hij: I say one

( Ze drinken beiden stevig door)

Hij: I am a beach (?)

B. zegt: Hij heeft vrouwen schoenen

( Er komt een man langs met een Silly Walk)

B zegt: Hij eet een citroen (?)

Zij is in de 70…, vindt het niet meer nodig een bh te dragen, te stoppen met roken, ondanks

het bij tijd en wijle te horen geroggel en gekuch.

Steekt met een regelmaat van om de 5a6 minuten een sigaret op.

De reklame tegen roken zit naast ons.

Hij zegt: I have a mouse

Zij: Fifty

Hij: Twelf

Zij: So what?

Hij: Meat!

(?)

En ze vertokken weer